خلوت دل

                                                        خاک عالم به سر قول و قرار من و تو

هیچ معلوم نشد از چه نژادی هستند

                                                        تف به روی دل بی ایل و تبار من و تو

گریه کن ابرک معصوم ، زمینگیر شدیم !

                                                        آسمان نیز نشد آیینه دار من و تو

لحظه هایی که به هم رد و بدل می کردیم

                                                        آخرش نیز نخوردند به کار من و تو

چقدر زود بریدی و به من بد کردی

                                                        دستخوش ! همسفر ! این بود قرار من و تو ؟

باغ ما مزرعه ی هرزه ترین زمزمه بود

                                                        مفتکی هم نمی ارزید بهار من و تو

آخرین بیت ببین ! قافیه را باخته ام

                                                        هر چه نفرین غرل هست نثار من و تو